Maraming napikon sa Harry and Paul ng BBC. Ang ingay sa blogosphere. Si Akbayan rep little miss Hontiveros, umangal din. Ang gobyerno natin, nagreklamo sa British Embassy.
Hindi ko rin nagustuhan yung ginawa sa show pero hindi rin ako napikon. Bakit? Kasi hindi dapat patulan yun. At tsaka mas malala pa doon ang ginagawa nating racism dito mismo sa Pilipinas, laban sa kapwa mismo nating Pilipino. Yun ang kadiri.
2. Soundtrip
Wala ako sa mood magmarunong kaya puputulin ko agad ang usapan tungkol dyan sa racism na yan.
Gusto kong ibahagi sa milyon-milyong tagasunod ng yosibreak ang Accuradio. Panis ang lahat ng ibang streaming sites na nakita ko. Ang ganda ng compilation nila sa mga channel, may modern rock, blues, hiphop. Madaling pumili ng channel sa homepage, click mo lang yung picture para sa channel. Maganda ang quality, hindi napuputol.
Halos 100% ng soundtrip sessions ko nitong mga nakaraang linggo e ginagawa ko sa accuradio. Cheketawt.
Pag wala akong magawa, gumagawa ako ng mapa sa google map maker. Kung tulad ko at paminsan-minsan wala ka ding magawa at gusto mong makatulong naman sa Pilipinas, bakit hindi mo gawan ng mapa ang baranggay mo? Cheketawt, nakakaaliw. Kabubukas lang ng app na'to para sa Pilipinas, may mga parte pa na wala pang mapa kaya marami pang pwedeng gawin. Sa mga huling araw na ginagawa ko'to ang bilis ng development. Mukhang marami nang tumutulong. Yan ang web 2.0 por you, pinoy.
Sana lang wag matulad sa wikimapia. Binaboy ng mga ogag yun e. Makakakita ka ng "dito ko nadonselya si Neneng" sa isang apartment, makikita mo rin doon ang network wars ng ABS-CBN at GMA7. Yung mga pro-ABS, magkocomment sa building ng GMA ng "dito nagtatrabaho ang mga walang kwenta" ganon din gagawin ng kabila.
Pero sa google map maker, dahil moderated, sana naman hindi. Pero pwede rin kung ogag din ang magmomoderate. Parang sa totoong Pilipinas yan e. Pag may gulo, kailangan mo ng moderation ng pulis. Pero minsan, ang pulis ang nanggugulo. Hindi rin malayo mangyari sa web. That's Pinoy 2.0 por you, boy.
**edit: binura na pala yung network wars. buti naman. pero meron pa ring spam tulad nito.
Di ko masabi kung ano talaga ang na-capture ko dito pero gustong-gusto kong titigan ang picture na'to. Salamin ko ang suot nya dahil naiwan nya yung kanya sa bahay. Nakadagdag ba na gamit nya ang salamin ko kaya mas attractive sya sa akin dito? Nabasa ko kasi sa kung saan na kapag suot ng babae ang damit mo, nadadagdagan ang appeal nya. Hindi naman damit ang salamin, baka hindi yun.
Hindi naman exceptional ang lighting ko dito. Actually snapshot nga lang to. Naghihintay kami sa mall tapos pinitik ko lang.
Siguro dahil hindi ko mawari ang expression ng mukha ni Hannah sa picture na'to. Parang masungit pero parang isang segundo na lang ngingiti na sya.
Ewan ko kung ako lang, pero may mga ganon talagang picture. Parang kinakausap ka na parang gusto mo namang sumagot. Sa picture na'to parang may sinasabi sya sa akin.... na parang ang gusto kong isagot e "Oo, ako na ang maglilinis ng banyo mamaya."
Hindi ko matandaan kung nakita ko na itong site nato dati. Luma na sya, halata sa layout na uso noong early 90s late 90s. Ang objective ng sumulat na si Ernesto Laput ay isalaysay ang kasaysayan ng Pilipinas sa Tagalog "upang huwag antukin ang mga bumabasa. Isa pang dahilan, upang maiba naman at marami nang Philippine history na nakasulat sa English. Panghuli, upang maunawaan ng mga walang pambili ng bagong aklat o hindi bihasa sa English o sa Español ang mga mali at kulang-kulang na itinuro sa paaralan. "
Ang ganda ng birada. Heto pa ang sampol:
MAHIGIT 7,100 piraso ang Pilipinas, isang libo lamang ang may tao, kalahati ay ni walang pangalan, marami ang lulubog-lilitaw sa urong-sulong ng dagat, 46 piraso lamang ang malaki pa sa 100 kilometro cuadrado. Sa dadalawa, Luzon at Mindanao, nakatira ang 7 sa bawat 10 Pilipino. Bawat kasaysayan ay kinakailangang magsimula sa umpisa, kaya ang unang paksa sa kasaysayan ng Pilipinas ay kailangang iukol sa pinanggalingan ng kinalalagyan ng bayan.
Marami pang artikulo sa website ang puno ng siste. Magaan ang pagtalakay nya sa kadalasang kinatatamarang subject sa eskwela. Kung ako ay teacher ng history, gagawin kong required reading ito.
Pinakinggan ko ang iba't ibang accent ng mga bansa sa south east asia sa nakita kong speech accent archive. Malinaw naman yung mga samples na binasa ng mga Tagalog. Medyo neutral na yung accent. Sa mga napakinggan ko, ang mga nagbasa e mga nakatira na sa US kaya talagang makukuha na nila yung american twang. May isang galing sa QC, ok naman. Siguro nagtatrabaho sa call center. Hehehe. Wala akong nakitang na-sample na ordinaryong pinoy.
Yung sa Malaysia ang gagaling e. Na-colonize pala sila ng British kaya ganon. Sa indonesia, mabigat yung accent, pati yung sa chinese speakers tulad ng Taiwan at China.
Ginawa noong panahon ng Kastila, 1748. Mapapansin na wala ang Mindanao at Palawan dito. Wala sa iskala yung mga isla, sobrang laki ng Laguna de Bay. Yung Bohol, sobrang liit. Halata na nailagay lang nila dito yung kontrolado nila noong panahon na yun. Maliit siguro yung Bohol dahil sa resistance ni Dagohoy. Hindi nila na-explore at na-exploit.
May color coding din pero di ko malaman kung para saan yun. May pula, green, at dilaw. Dilaw ang buong Luzon, Bohol, Masbate. Di naman siguro sa wika dahil bisaya na ang salita sa bohol.
Haay naku. May bago na naman akong blog. Yun kasing post ko kahapon tungkol sa mga binibili natin. Gusto kong palawigin pa at ilista naman yung mga binibili ko at tingan kung ano yung epekto nun. Kaso parang masyadong marami yun, at baka maging masyadong seryoso, at hindi na bumagay dito sa matinding site ko na'to. Gusto kong manatiling walang direksyon ang YosiBreak, ayokong masyadong maging politikal dito, gusto ko mga ramblings ko at mga random na bagay lang nandito.
Kapag bumibili tayo ng isang bagay, bumoboto tayo para sa produktong yon. Ang pagpili natin ng isang brand ay pagsuporta din sa enterprise na nasa likod nito. Gusto kong ilista sa blog na'to ang lahat ng mga binili at binibili ko at tingnan ang dalawang bagay. Una, ano ang nasa likod ng produktong pinili ko at pangalawa, ano naman ang alternatibong hindi ko pinili, at ano rin ang nasa likod ng mga ito. Pagkatapos ng prosesong ito, maglalagay ako ng synthesis na sana ay magbigay sa akin ng mas malawak na sipat sa ginawa kong pagbili.
Naitulak ang blog na'to ng post ko sa YosiBreak, na itinulak din naman ng nakita kong pahina sa internet:
Never again, will I buy products without thinking of the consequences of my act of buying. During the presentations that I gave in various schools and organizations, I often tried to promote fair trade and explained how to be a responsible consumer. "To buy is to vote." From now on, every time I buy a product, whatever it may be, I will ask myself the question ,"what kind of enterprise am I supporting ?" - Ludovic Hubler
Never again, will I buy products without thinking of the consequences of my act of buying.... "To buy is to vote." From now on, every time I buy a product, whatever it may be, I will ask myself the question ,"what kind of enterprise am I supporting ?"
Sinabi yan ni Ludovic Hubler, isang French na umikot sa buong mundo sa pamamagitan ng hitchhiking.
Napaisip ako dito.
Kailangan ng Pilipino ng Praktis sa Matalinong Pagboto.
Sa kasaysayan ng demokrasya ng Pilipinas, parang wala pa tayong naihahalal na tama. Laging mali ang pinipili natin sa pwesto. Isantabi na muna natin si Gloria, ibang usapan pa yan kung ibinoto ba talaga sya o ibinato nya sarili nya dyan sa Malakanyang. Dito tayo kay Erap. Yan ang malinaw na malinaw. Pagkakamali ng bayan numero uno, ibinoto natin nang hindi natin alam ang ginagawa natin.
Kung olats tayo sa isang bagay, ang tanging solusyon para maging magaling tayo dito e ang magpraktis nang maigi. Kung bano ka sa basketball, maglaro ka nang maglaro at kahit papaano gagaling ka rin magdribol man lang. Ganon din siguro sa pagboto. Kailangan natin ng praktis. Ngayon, ang problema, naglalaro lang tayo pag olympics na, nasa isip natin ang pagboto sa panahon lang ng eleksyon. Kaya hindi pa natin naiuuwi ang medalya ng politika sa pilipinas.
Tulad ng olympian, dapat araw-araw din nating nasa isip ang pagboto. At itong ideya na sa bawat pagbili natin ng isang bagay e bumoboto tayo, ito ang maghahasa sa atin para maging mas matalino sa pagpili natin ng pinuno. May panahon pa tayong lumampas sa antas ng bano bago mag 2010. ====
Sampol
Naaalala ko yung isang tula ni Dong Abay na pasok dito e. Teka hanapin ko muna kung nasa internet.
Nasa internet nga. At huling huli na pala ako, kasi kanta na sya! Napakinggan ko lang kasi sya sa 70s dati, at tinula nya lang ito. At yung nabili ko e yung compilation nya na Sampol na sya lang ang nagburn. Anyway, mas gusto ko yung patula. Heto yun mga linya:
Bombardment Dong Abay
Shoe Mart o Robinsons’ Bench o Jockey Marlboro o Winston Addidas o Nike SMART o Globe Coke o Pepsi Tide o Surf SMB o Asia Brewery
Shakey’s o Pizza Hut McDonald’s o Jollibee Dunkin o Mister Donut Kenny o KFC Nissin o Lucky Me Mentos o Max Candy 555 o Century Tuna Jack ‘N Jill o Oishi
Red Bull o Lipovitan Nido o Alaska Datu Puti o Silver Swan Purefoods o Magnolia Nestle o Selecta Del Monte o UFC Swift o Argentina Bok Bok Bok Knorr o Maggi
Joy Ultra o Action Comfort o Downy Clusivol o Enervon Kleenex o Softee Safeguard o Zest Green Cross o Family Whisper o Modess National o Eveready
Raid o Baygon Absolute o Wilkins Colgate o Close-up Palmolive o Pantene Pampers o EQ Eyemo o Visine 8 ‘o clock o Tang Milo o Ovaltine
Star o Inquirer Kodak o Fuji Metrobank o BPI Samsung o Sony Yamaha o Kawasaki Caltex o Shell Toyota o Mitzubishi PLDT o Bayantel
ABS-CBN o GMA 7 ABS-CBN o GMA 7
Charo o Mel Tiangco Bayani o Michael V Eat Bulaga o Wowowee Mix o MTV Martin o Gary V Christina o Britney Ate Guy o Ate Vi Viva o Mother Lily
Gloria o FPJ Marcos o Cory Bush o Bin Laden NPA o AFP Iglesia o Katoliko La Salle o Ateneo Tagalog o Cebuano English o Filipino
Minsan hindi natin namamalayan ang epekto ng pagbili natin ng mga produkto. E kasi nga hindi naman natin iniisip na bumoboto tayo para sa produktong binibili natin. Ito ang isang halimbawa na sana maraming maka-relate. Kasi kami, paborito namin ang sinigang. Kada linggo, yan lagi ang niluluto ng nanay ko. Mula nang namulat ako sa masarap na ulam, kasama sa listahan ang sinigang. Hanggang ngayong may asawa na ako paborito ko pa rin sya.
Nitong nakaraang Linggo, nagluto si misis ng sinigang sa bayabas. Ang sarap! Lalo na ang sabaw! Lassssshhhaaap! O di ba ikaw na mahilig sa sinigang e naglaway na rin. Sabi ni nanay buti may bayabas sa tindahan ngayon, e kada bili nya instant sinigang mix lang ang meron. Sa kakagamit namin ng sinigang mix, natikman namin ang malaking kaibahan ng tunay na pang-asim sa sinigang. Napunta ang usapan sa mesa sa bakit ba wala nang mabiling kamias? Bakit minsan na lang may bayabas? Bakit minsan na lang din ang sampalok?
E kasi nga natalo na ng sinigang mix. Lahat tayong bumili ng sinigang mix, tinanggihan natin ang mga nagtitinda ng tunay na sampalok, bayabas, at kamias. Bumoto tayo para sa Maggi at Knorr. Sila ang nanalo sa eleksyong ng pang-asim sa sinigang.
== Kaya ako, kailangan kong tignang ulit ang mga binibili ko. Dahil aaminin ko, bobo ako sa pagboto, bumoto ako kay Erap.
Ito ang bahay namin sa Las Pinas. Kuha yan noong Mayo pa, ginagawa pa lang noon at hindi pa namin nababalikan. Ano na kaya ang hitsura ngayon? Dapat tapos na. Ang sarap isipin na malapit na kaming magkaroon sariling bahay, kapirasong sulok sa Pilipinas na matatawag mong sayo talaga.
Magkatulong kaming mag-asawa sa paghuhulog dyan. Pagkatapos ng halos isang taon, natapos na rin naming bayaran ang downpayment. Sakripisyo din talaga. Bawas ang gastos, walang gimik, walang luho, (o sige, konting gimik, konting luho), at halos dito lahat napupunta ang kinikita. Mabuti na lang talaga at may trabaho rin ang asawa ko. Dahil kung ako lang ang kumikita, malamang hindi mangyayari 'to.
Inaayos pa namin ang paglilipat ng loan sa PAG-IBIG. Sana totoo ang programa ni Kabayang Noli, at nang magkasilbi naman sya at least sa amin. Sa lunes, pupunta kami sa developer para asikasuhin ang mga papeles. Kung walang problemang susulpot, gusto naming makalipat bago ako mag-birthday sa November.
Marami nang plano si Misis para sa bahay. Gusto nya daw lagyan ng gate para mas safe, gusto daw nya minimalist lang ang dating kasi maliit lang, ok daw ba ang temang Zen? Saan ilalagay ang sofa? Ang TV kailangan ding bilhin, anong kulay ng kortina ang bagay sa kulay ng pader? Dito sa gilid, magtatanim tayo ng mga halaman, ganitong bulaklak ang gusto ko para makulay, at yan may space sa harap, dyan natin ipaparada ang kotse natin na wala pa naman.
Nakakatuwang isipin. Ang sarap mangarap. Ang sarap mabuhay nang may hinahangad.
Malabo pa sa sabaw ng pusit. Survivor Philippines tapos gagawin sa Thailand. Maiintindihan mo yung French version, ginawa sa Pinas dahil wala silang island doon, pero yung pinoy version ie-export pa sa Thailand? Di ko magets.
I'm getting lazy with postprocessing. And I also feel that it does not help improve my photography. So I played with some settings to produce some SOOC photos that I like.
